25 Temmuz 2010 Pazar

miissss kokulu fesleğenim




canım fesleğenim. kokladıkça içim açılıyor, kimin açılmazki.. bir de balkonumu açınca içeri esen rüzgarla beraber dans eden kokusu bedenimi sardıkça ruhumda bir hafifleme.... aaaa nediyorum ben:))) şair oldum galiba hehe:)hiç anlamam şiirden zaten beceremedimde:))
olay şu ki efenim; kombimin altında duran bu canlının saksısı her baktığımda beni kaplaaaa beni kaplaaa diye bağırıyor sanki.. tamam tamam kaplayacağım ama ne yapayım dolaptaki yoğurdumun bitmesini bekliyorum:))))) önce onu kaplicam ve sonra seni onun içine sokucaamm. biraz sabır canım aaaa:P

Önünde duran çerçevedeki bıcır da benim küçüklüğüm. evde koyacak başka yer bulamadım mutfağımda duruyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder